Sinds 2022 fiets ik samen met de mannen van BouwKlik. In het begin was het even wennen, want opeens fiets je met mensen die je niet kent. Het ‘elkaar leren kennen’ gaat niet vanzelf, zeker niet omdat ik nogal eigenzinnig kan zijn. Je let dan toch op hoe anderen op je reageren, waar ze over praten, hoe ze fietsen en wat de geschreven en ongeschreven regels zijn. Binnen de groep zijn dat er best een paar; inmiddels ken ik de meeste wel. Gaandeweg vond ik mijn weg, sloot ik nieuwe vriendschappen en beleefden we samen mooie avonturen. Nu, vier jaar later, stap ik elke zondagochtend met plezier op de fiets: voor een mooie rit en een goed gesprek.

Helaas maak ik van dichtbij mee dat je dit niet vanzelfsprekend moet vinden. Het geheugen van mijn pa gaat namelijk sinds 2021 achteruit. Het begon met kleine dingen: hij vergat weleens iets of wist even niet meer waar hij was. Het maakte hem onzeker en zorgde ervoor dat zijn wereld steeds kleiner werd. Inmiddels zijn we vijf jaar verder en heeft hij steeds meer dingen ‘verloren’.

Na zijn pensioen begon mijn pa als beheerder op camping ‘De Gronselenput’ in Zuid-Limburg. Hier kwamen wij vroeger als gezin en later gingen mijn ouders er met de kleinkinderen naartoe. Met veel plezier, passie en energie reisde mijn vader met zijn campertje af naar ‘De Put’ om daar beheerder te zijn. Dat deed hij meerdere weken per seizoen, samen met alle andere vrijwilligers.

Ik schrijf bewust in de verleden tijd, want vorige maand heeft hij besloten te stoppen. Het ging niet meer. Ook hier liet zijn geheugen hem in de steek. Voor mijn pa bestaat geen middenweg: hij doet iets met alles wat daarbij komt kijken, of hij doet het niet. En dus werd er opnieuw iets van zijn lijstje afgestreept.

Tour de Bouw draait al tien jaar om een prachtig doel: het Prinses Máxima Centrum. Dit jaar kwam daar het Odensehuis bij. Mijn pa zal daar waarschijnlijk geen gebruik van maken; hij is te trots, te eigenwijs en trekt zijn eigen plan. Toch raakt dit doel mij. Het is mooi dat er een plek is voor mensen met dementie of geheugenklachten en hun naasten. Een plek waar zij elkaar kunnen ontmoeten, steun kunnen vinden en zichzelf kunnen zijn, op een manier die bij hen past.

Voor mij start hier een rit om nooit te vergeten…